… een verademing

Eind november schreef ik over onze op handen zijnde verhuizing. Inmiddels is die vandaag¬†al 2 weken achter de rug. Normaal gingen Pieter en ik altijd tussen Kerst en Oud&Nieuw een paar dagen op vakantie (vorig jaar iets langer naar Australi√ę), maar nu besloten we om net voor Kerst te verhuizen, zodat we een weekje hadden om alles een beetje op orde te brengen.

De weken ervoor hadden we een strak schema opgezet om alles wat af moest, af te krijgen. Want na 6 maanden klussen waren er toch nog een aantal dingen die nog gedaan moesten worden. Behalve de plinten is dat ook aardig gelukt, ook al kwamen er natuurlijk last minute nog dingen om de hoek kijken die we niet hadden voorzien.

Maar op 23 december was het zover; een stel vrienden en familieleden stond voor de deur in onze oude √©n nieuwe woonplaats, om de spullen in een vrachtwagen te stoppen (de mannen) en schoon te maken (de vrouwen – ik weet het…). Alles was schoon voor de mannen aankwamen, en na een lekkere lunch ging ik in de gang staan om alle spullen op de goede plek te krijgen (daar ben ik dan wel weer goed in). Nadat de hele vrachtwagen was uitgepakt was het tijd voor een biertje, en daarna hielp een aantal ons nog met het in elkaar zetten van een kast en ons bed.

En toen waren we alleen in ons nieuwe huis. Wat een verademing.

Na twee weken is het alsof we altijd al hier wonen; natuurlijk komt dat ook omdat we zoveel mensen kennen en het huis al aardig aan kant is. We voelen ons erg gezegend met zo’n mooi en gezellig huis! Nu alleen nog het nodige uitpakken en opruimen…

… de geur van oude boeken

Sinds we weer in Nederland wonen (alweer ruim anderhalf jaar), ben ik lid geworden van de bibliotheek. De belangrijkste reden toen was, dat we nog geen internet (laat staan computer) hadden tijdens het klussen, en bij de bieb kan je gratis internetten!).

Tijdens mijn basisschool en een goed deel van mijn middelbare school was ik ook een trouw boekenlener, en verslond ik per bezoek een aardig stapeltje. En net als nu vond ik het heerlijk om gewoon in de bieb te zitten met het recentste tijdschrift. En dat allemaal voor nog geen 40 euro per jaar! Ik vind het nog steeds verbazingwekkend.

Sinds een paar jaar kun je als bieb-lid in Gelderland ook gastlid worden in alle andere bibliotheken in dezelfde provincie. Iets wat ik me geen twee keer liet zeggen; ik ben een jaar lang bijvoorbeeld én in Huissen én in Arnhem lid geweest. Ideaal; de boeken die ik mee nam in Arnhem kon ik terug brengen in mijn woonplaats (andersom helaas niet, maar ach).

Op dit moment ben ik alleen¬†lid van de bibliotheek in Arnhem; een drie verdiepingen tellend gebouw met een enorme hoeveelheid boeken, tijdschriften, dvd’s enzovoort. En in een paar winkelcentra buiten het centrum ook nog een locatie. Ik word gewoon blij als ik dat allemaal zie, net als dat ik bijna geen boekenwinkel voorbij kan lopen zonder de geur van nieuwe boeken op te snuiven. Maar kopen kost geld, en lenen… op √©√©n bedrag per jaar na… is gratis!¬†

Ik doe ook regelmatig aanschafsuggesties, waar ik dan even een paar weken op moet wachten. Als een boek me echt ontzettend bevalt, koop ik het vaak alsnog, gewoon voor de heb. Maar naast dat het goedkoop is, spreekt het lenen ook mijn duurzame, zorg-goed-voor-de-wereldkant aan; boeken zijn bomen, en minder boeken alleen voor jezelf spaart het milieu. Nog een punt voor de bieb.

Ben jij lid van de bibliotheek?

‚Ķ wat Twitter en po√ęzieplaatjes met elkaar gemeen hebben

Ik wilde wel eens weten wat mensen met uiteenlopende bezigheden en beroepen vinden van wat sommigen ‚Äėde hype van de social media‚Äô noemen. Dit is het eerste interview in een reeks die de komende tijd op mijn weblog verschijnt, om er achter te komen wie het gebruikt, wat ze eraan hebben en vooral: waarom (of‚Ķ waarom niet)?¬†

Ik trap af met Tweede Kamerlid Sabine Uitslag (CDA), die een paar jaar geleden werd uitgeroepen tot Beste Webpoliticus. Gaan politiek en social media eigenlijk wel samen?

Waarom ben je actief geworden op Facebook, Hyves en Twitter?
Ik zit al een hele tijd op verschillende platforms, en ben ermee begonnen om te horen wat er in het land leefde. Via werkbezoeken kom ik veel mensen tegen, maar natuurlijk lang niet iedereen, en daar zijn social media juist zo handig in: ook al sta ik niet naast je, je kunt me toch vertellen wat je vindt en wilt.

Waar ben je qua social media te vinden?
Ik ben op Facebook en Hyves te vinden, en daarnaast heb ik een account op LinkedIn en Twitter.
Helaas heeft Twitter een beetje afgedaan voor mij, omdat het volgens mij zo‚Äôn negatief medium is. Mensen schelden elkaar verrot van achter een po√ęzieplaatje, en daar wil ik geen deel van uitmaken. Facebook en in iets mindere mate Hyves gebruik ik wel veel, om meningen te vragen en natuurlijk ook te vertellen wat ik allemaal doe.

Waarom wel Facebook en geen Twitter?
Ik ben selectief. Facebook vind ik persoonlijker; het is een mooie manier om in contact te blijven met zowel vrienden als kiezers. Ik haal ook echt idee√ęn uit de reacties van mensen op een vraag op Facebook, die ik weer gebruik in debatten in de Tweede Kamer.

Brengen social media de kiezer dichter bij de politicus?
Ja, bij goed gebruik kun je veel uit die samenwerking halen. Het is denk ik ook belangrijk om je als politicus te laten zien, letterlijk bij werkbezoeken en bijeenkomsten, maar ook figuurlijk via social media. Social media zijn ook een manier om te luisteren en idee√ęn op te doen, en te antwoorden op, soms kritische, vragen. Dat prikkelt mij om door te gaan.

Gaan politiek en social media samen?
Journalistiek is burgerjournalistiek geworden. Of je het nu leuk vindt of niet, het is een gegeven. Vrijheid van meningsuiting vind ik een groot goed, maar je moet er verantwoordelijk mee omgaan. De ene politicus is daar beter in dan de andere, soms naar mijn mening zelfs overmatig. We hebben hier in Den Haag geen regels voor het gebruik ervan, iedereen doet zoals hij of zij zelf denkt dat het goed is. Een aantal CDA ministers zijn heel actief op Twitter, bijvoorbeeld Maxime Verhagen.

Is het na√Įef om te denken dat social media de toekomst is?

Social media zijn niet de toekomst; het is er al. Het is alleen de vraag: hoe zetten we het op een goede manier in? Journalisten zitten ook op social media, het nadeel is alleen dat er vrij ongenuanceerd wordt geschreven over bepaalde discussies, zoals deze zomer over de mantelzorg.
Maar social media are here to stay, dus we kunnen er beter goed gebruik van maken!

‚Ķ dat nieuw heel kwetsbaar kan zijn

Nieuw. Dat woordje wil me nog wel eens wat kriebels geven; het betekent wennen, omschakelen naar iets anders. Maar gisteren werd ik er weer verliefd op. Een nieuw mensje in onze familie, sinds twee weken, en gisteren mocht ik hem voor het eerst vasthouden. Dan kun je niks anders dan verliefd worden; twee kleine voetjes, 10 vingertjes, lekkere dikke wangetjes en een bos haar op zijn hoofdje. En zo klein en kwetsbaar. Ik wen er nooit aan.

Bij mijn ouders was er ook iets nieuws; een klein katje. Nu hebben ze elk jaar een nestje jonge katjes, maar deze was nieuw, als in ‚Äėvan buiten onze boerderij‚Äô. Een lapjeskat, en (buiten onze verwachtingen om) helemaal gewend aan mensen, want hij viel al snel in slaap tegen me aan. Ook nieuw. En ook zo klein.¬†En ik ben om!

En ik zal moeten gaan wennen aan het nieuwe; over een paar weken krijgen we eindelijk de sleutel van ons nieuwe huis, in een nieuwe stad, met nieuwe buren en mensen om ons heen. Nieuwe winkels, nieuwe plaatsen om te ontdekken… Al ben ik er praktisch opgegroeid, ik zal er toch weer aan moeten wennen.

Maar ik vind het niet erg, ik kijk er heel erg naar uit. Want ik ontdekt graag nieuwe dingen. Ook al is het soms best wennen.