Je verantwoordelijkheid nemen

Dit thema komt verdacht vaak langs de laatste tijd, vind ik. Ik kom het tegen in artikelen, in gesprekken, op tv en radio… Wat is het toch met dit onderwerp dat het zoveel meningen oproept?

In deze tijd waarin het met de economie niet geweldig gaat, merk ik dat diegenen waar het gewoon prima mee blijft gaan, hun verantwoordelijkheid nemen. Ze nemen actie, staan niet aan de zijlijn om te roepen maar DOEN iets. Ze starten hun eigen bedrijf als ze ontslagen worden, ze geven bewust minder geld uit als dat nodig is, ze werken samen in plaats van tegen elkaar. Ik kan zoveel voorbeelden verzinnen van mensen die zich niet als slachtoffer gedragen maar iets doen aan hun situatie.

Begrijp me niet verkeerd; soms is het (bijna) onmogelijk om iets te doen aan je situatie. Maar dat is het in de meeste gevallen niet denk ik. Je moet alleen verder kijken, meer durven, harder werken, meer samenwerken. Dan kan er al veel meer dan je denkt. Dan zie je ineens het bekende licht aan het eind van de (lange) tunnel. Of komt er ineens iets in je gedachten bovendrijven waar je iets mee kan doen. Ik zeg KAN, omdat het niet hoeft. Je kunt ook gewoon de inspiratie weg laten waaien en doorgaan met doen wat je nu doet.

Maar waar ik een beetje kriegelig van word, zijn mensen die alsmaar zeuren en zielig doen, terwijl ik als ik met ze praat al zoveel mogelijkheden zie. Maar als ik dat tegen ze zeg, dan hebben ze alleen maar smoesjes redenen om het niet te doen. Zo jammer, want zo blijf je hangen in een slachtofferrol, en dan kan je situatie, als je niks doet, zomaar nog erger worden.

Ja maar… ik kan dat toch helemaal niet? Daar heb ik niet de goede papieren voor hoor. Maar ik heb al geen geld, waar moet ik dat van betalen dan? Dat werkt toch niet? Wat als het niet werkt?

Wat als het WEL werkt??

Ik wil graag met je meedenken, om te kijken of er nog dingen zijn die je over het hoofd hebt gezien als oplossing. Maar dan moet je er wel voor open staan, en niet alleen met tegenargumenten komen. Dat is frustrerend, zowel voor mij als voor jezelf en de mensen om je heen.

Neem je verantwoordelijkheid, en DOE iets. Al is het iets kleins. De zon schijnt vandaag, dus ga een stuk lopen/fietsen/rijden, en denk eens na. Brainstorm met een vriend(in), of alleen, en schrijf alles op wat in je opkomt. Loop eens een bibliotheek of boekenhandel in en neus door de boeken en tijdschriften, zo kom ik altijd op nieuwe ideeën. Google. Zoek. VRAAG het gewoon eens aan iemand anders, mensen helpen graag (echt waar!). En neem je verantwoordelijkheid!

Hoor graag jouw mening!

5 thoughts on “Je verantwoordelijkheid nemen

  1. Mooi en herkenbaar stuk. Mooi ook jou idealisme er in terug te zien! En dat bedoel ik positief, een groep mensen hebben mensen als jij nodig om af en toe dit verhaal te horen. Je frustratie wanneer de juiste reactie uit blijft begrijp ik wel, bedenk ook dat de gewenste reactie soms pas later komt. Een goed boek ook over dit onderwerp is: Zeven eigenschappen van effectief leiderschap!

  2. Pingback: Mensen van nu | Maaike Ontdekt

  3. Leuk, maar vanuit mijn perspectief een toch enigszins tegenstrijdig artikel.

    Ik ben het volledig eens met de (structurele) slachtoffermentaliteit die mensen aannemen, die erkenning zoeken in het feit dat ze er niets aan kunnen doen en dan de economische situatie als excuus / reden aanslepen.

    Nu heb ik zelf ook een paar jaar geleden op zo’n kruispunt gestaan. Ontslagen i.v.m. economische malaise (lees; contract niet verlengd) en ja, dit is op een …. manier gegaan daar ik, naief als ik was, mondelinge toezegging van verlenging blind heb aanvaard.
    Dus ja, dan mag en ga je even bij de pakken neerzitten. Maar raap je jezelf na een week weer op om vooruit te kijken i.p.v. verbitterd vol zelfmedelijden zielig te doen.
    Vooruit kijken; een nieuwe baan, voor jezelf beginnen, potentie en mogelijkheden genoeg…

    Ik koos voor een voortgang in loondienst, vanwege het simpele feit dat ik “nogal wat” privekosten aan kon zien komen (heb een koophuis, een auto en destijds een a.s. huwelijk te bekostigen).
    Nu weet ik van mezelf dat ik zeer terughoudend als het gaat om het nemen van (grote) stappen. Een iets te realistische / sceptische blik als het gaat om plannen maken en voor jezelf beginnen, zie beren op de weg maar benader vooral (vanuit mijn vak) het financiele aspect en risico.

    Naast mijn werk heb ik financiele begeleiding gegeven aan (potentiele) starters, welke MEGA dromen hadden maar geen enkel begrip op konden brengen voor de (financiele) risico’s en/of benodigde budgetten.
    Dus ja, in sommgie gevallen wordt de huidige markt onterecht als reden aangewezen om dingen niet te doen of om te “verklaren” hoe je in je situatie terecht bent gekomen.

    De realiteit liegt er echter niet om. Zeker in huidige omstandigheden is een gedegen financiele onderbouwing (welke praktisch neerkomt op het hebben van een zak geld) de belangrijkste pre is om een (eigen) zaak op te kunnen bouwen. Helaas heerst binnen mijn leeftijdscategorie over het algemeen een “geld moet rollen” principe waardoor deze zak er niet is en zich dit (te) laat beseft.

    Kortom; over het nemen van verantwoordelijkheid, het doorzetten na een tegenslag en de algemene instelling ben ik het geheel eens.
    De stap om voor jezelf te beginnen is in huidige markt echter (te) groot en zou herhaaldelijk overwogen / afgewogen moeten worden.

    • Hoi Edgar, dank voor je uitgebreide reactie. Je hebt zeker gelijk als je zegt dat je er goed over na moet denken (dat zouden meer mensen moeten doen), maar ik ben het niet met je eens dat die zak geld altijd nodig is voor het opzetten van iets nieuws. Heb daar pas voor de tweede keer een geweldig boek over gelezen (The 100 dollar Startup, je mag m van me lenen!); als je creatief nadenkt kom je heel ver zonder veel geld (gelukkig maar). Maar ik vind inderdaad ook dat mensen een gedegen financiële onderbouwing moeten hebben, anders klappen ze, ALS het misgaat, behoorlijk onderuit. En dan zitten we allemaal weer met de gebakken peren.
      Maar ik ben er wel van overtuigd dat de stap om voor jezelf te beginnen – OOK in deze tijd – een goede stap kan zijn, maar dan niet alleen vanuit noodzaak, want dat houd je niet vaak vol als er moeilijkheden zijn, maar vanuit een overtuiging en ook moet het bij je passen. Maar dat moet het hebben van een baan ook🙂

  4. Sterke blog Maaike, ik kan me er helemaal in vinden. Als het even wat minder gaat moet je juist creatiever worden en dat is alleen maar leuk! En wat betreft de zon en naar buiten gaan: Ik heb mijn hardloopschoenen al aan! Want juist tijdens het lopen ontstaan de mooiste ideeën. Fijne dag vandaag!

Wat vind jij?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s