… de liefde van een klein katje

Omdat het vandaag dierendag is, een speciale blogpost over… juist ja 🙂

Een week of twee na haar geboorte, kwamen we er achter dat de moeder van Sammie haar negeerde. Ze werd zwakker, en we besloten haar, na het nodige overhalen van mijn ouders, naar binnen te halen in plaats van in een koude paardenstal te laten liggen.

Een katje wordt niet uit zichzelf groot. Dus dat betekende dat we haar moesten voeden. In het begin acht keer per dag. Ook ’s nachts ja. Ik ben mijn moeder nog steeds dankbaar dat ze dat heeft gedaan. Ook ikzelf ben er ’s nachts een aantal keer uit gegaan, toen we haar eenmaal bij ons thuis hadden. Bijzondere uurtjes.

Toen ze 5 weken was, kwam ze bij ons wonen. Ik weet nog heel goed dat ze voor het eerst rondliep; het kleine beestje vond het natuurlijk doodeng, maar ging wel op avontuur uit, samen met ons. Dat is het leuke als je een katje zelf groot brengt; ze vertrouwt je helemaal. Elke ochtend was – en is – ze helemaal blij als we beneden komen; ze wil dan even knuffelen en dat doe ik maar al te graag.

Natuurlijk is ze soms ook ondeugend; zo kan ze inmiddels op het aanrecht, en dat probeer ik haar dan ook af te leren. En ze heeft erg scherpe nageltjes en tandjes. Zonde van mijn broek (ze klimt graag omhoog via broeken) en mijn armen en handen.

Maar bovenal; we worden echt heel blij van dat beestje. Ze is inmiddels bijna een half jaar oud, en iedereen die bij ons op bezoek komt, wil haar even aanhalen. En dat vindt ze maar al te leuk. Het is net een kindje; ze krijgt graag de aandacht, Ze is zo lief als ze slaapt...gaat dan gek doen, maar heeft ook haar eigen ritme, wat betekent dat ze rond bepaalde tijden slaapt en ook soms heel erg druk is. Het is leuk om dat te herkennen 🙂

Zoals ik al eerder schreef; geluk zit in een klein hoekje (of katje)!

Ps: mijn ouders hebben nu nog een klein katje, dat bijna weg kan (5 weken oud). Zwart-wit, net als Sammie, en ook helemaal mak… Wie?

Advertenties

6 thoughts on “… de liefde van een klein katje

  1. Pingback: Ik ben genomineerd! | Maaike Ontdekt

  2. Pingback: … wat 2012 me bracht | Maaike Ontdekt

  3. Helemaal waar!!!! het is een schatje met ondeugende trekjes. En dat ze ’s ochtends bij de deur zit te wachten tot je beneden komt is helemaal schattig!

  4. Ahh!! Wat een schat van een diertje! We hebben zelf 3 katten en zijn er gek mee. Zo leuk als ze inderdaad lekker aangehaald willen worden. Eentje van ons vindt het heerlijk om bij je te liggen en dan zijn kopje helemaal in het hoekje tussen je arm en je zij te duwen. Lekker veilig gevoel waarschijnlijk! Vandaag extra lekker voer gekocht voor ze 🙂

Wat vind jij?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s