… dat als je A zegt, je ook B moet zeggen

Ik wil wel eens weten wat mensen met uiteenlopende bezigheden en beroepen vinden van wat sommigen ‘de hype van de social media’ noemen. Dit is het derde interview in een reeks die de komende tijd op mijn weblog verschijnt, om er achter te komen wie het gebruikt, wat ze eraan hebben en vooral: waarom (of… waarom niet)?

Eind september interviewde ik Sabine Uitslag (CDA Tweede Kamerlid), daarna Roos van Vugt van Deloitte. Nu is het de beurt aan Jacco Vlastuin, online campaigner bij Oxfam Novib.

Als inleiding: sinds wanneer ben je actief op social media, op welke, en vooral: waarom ben je eraan begonnen (Jacco 1.0)?
Ik ben begonnen met het sociale medium Hyves. Ik denk dat dit vlak na de start was, in 2004 dus. Vooral omdat ik het leuk vond om online contacten op te bouwen en te onderhouden. Ik begon met LinkedIn in 2005, van nature ben ik een goede netwerker en ik zag de potentie van LinkedIn. Het was een goede manier om zakelijke contacten te onderhouden. Ik ben niet iemand die via LinkedIn nieuwe contacten benadert, daar is het medium mijns inziens niet voor bedoeld. Sinds 2009 ben ik actief op Twitter en Facebook. Twitter ben ik mee begonnen omdat ik het leuk vond om m’n mening te verkondigen, en Facebook omdat ik ook best wat internationale contacten heb opgedaan via m’n werk destijds bij EEN en via het gospelkoor waar ik in zing. We touren elk jaar in Hongarije namelijk. 

Hoe kwam je in je huidige baan terecht?
In 2000 begon ik met een studie communicatiemanagement. Na 2 jaar ben ik noodgedwongen – ik had m’n propedeuse niet gehaald – overgestapt naar de CHE waar ik in het 2e jaar instroomde bij de opleiding Communicatie. Na het 4e jaar kreeg ik een baan aangeboden bij Commotion Communicatie – een fullservice communicatiebureau -, als accountmanager. Die heb ik met beide handen aangegrepen. Mijn diploma kwam later wel, dacht ik. Na 2 jaar Commotion verhuisde ik naar Amersfoort en ging ik aan de slag bij Enbiun. Een bureau gespecialiseerd in design, branding en foodconsultancy. Bij Enbiun leerde ik de kneepjes van het vak van enorm gedreven en inspirerende vakmensen. Ook is daar de basis gelegd voor m’n voorliefde voor online. Daarna kwam ik redelijk toevallig bij EEN terecht. Ik zocht wat meer zingeving in m’n werk en zag op Oneworld de vacature van Online Campaigner. Een functie waarin alles waar mijn hart sneller van gaat kloppen, samenkwam: social media, brandmanagement, maar ook het offline deel van het communicatiespectrum, omdat we een compact team hadden. Toen na 2,5 jaar onze subsidie afliep en we een nieuw plan hadden ingediend, bleek dat de uitslag van de nieuwe subsidie 1 maand voor het aflopen van mijn contract zou komen. Dit feit én het feit dat mijn collega’s wat gingen ‘rondkijken’ maakte dat ik ook wat om me heen ging kijken. Via mijn netwerk hoorde ik dat Oxfam Novib een online campaigner zocht. Ik kende daar al best veel mensen, dus de stap was relatief klein!

Sinds wanneer ben je ‘zakelijk’ bezig met social media?
De scheiding tussen zakelijk en privé maak ik niet echt, behalve bij LinkedIn. Een medium als Twitter gebruik ik echt voor beide doeleinden, zowel zakelijk als privé. Die scheiding is denk ik vooral vervaagd, omdat ik online campaigner ben. Ik heb met veel vakgenoten contact via sociale media, maar ook met vrienden of bekenden. Ik ben in 2005 gestart met LinkedIn, dus je zou kunnen zeggen dat ik toen ben begonnen om sociale media zakelijk in te zetten. 

In hoeverre is het belangrijk dat goede doelen/non-profits op social media te vinden zijn? Of is het niet echt nodig?
Voor goede doelen zijn sociale media onontbeerlijk denk ik. Om de doodeenvoudige reden dat mensen nu eenmaal veel tijd online besteden. Daarnaast zijn sociale media een goed middel om campagnes die mensen aanspreken, te verspreiden. Persoonlijk zie ik in mijn werkveld dat non-profitorganisaties er veel beter in slagen om de kracht van sociale media uit te nutten dan commerciële partijen. Dat zal ongetwijfeld met het kostenaspect te maken hebben. Een Facebook-campagne heeft, mits goed uitgevoerd, veel meer bereik dan bijvoorbeeld een advertentie in de Telegraaf, terwijl de kosten in de meeste gevallen lager zijn. Ook zie je dat via sociale media engagement met je doelgroepen beter mogelijk is, je kunt namelijk – als je er in slaagt om bij de lifestyle van je achterban aan te sluiten – mensen duurzaam aan je organisatie of doel binden. 

Brengen social media de burger dichter bij een bedrijf (in your case: een goed doel)? 
Niet persé denk ik. Sociale media zijn niet zaligmakend wat mij betreft. Maar zoals ik al zei, ik denk wel dat je via sociale media echt een relatie kunt opbouwen met je achterban, dus het potentieel is er wel degelijk. Helaas zie je vaak dat organisaties er niet altijd in slagen om het sociale van sociale media te benutten. Dan blijven het gewoon ‘media’ en wordt er vooral een ‘zend’ strategie op losgelaten.

Wat vindt jij nou zo boeiend/leuk/interessant aan social media?
Het boeiende vind ik dat je echt in contact kunt komen met mensen. Mensen kunnen het met je eens zijn, of juist oneens. Voor marketeers, communicatiemedewerkers, of campaigners, is dit natuurlijk goude informatie, want het stelt je in staat om je processen zo in te richten, dat je je doelgroepen kunt betrekken bij je business. Tegelijkertijd vergt dat een andere werkwijze voor organisaties. Als je er voor kiest om de dialoog aan te gaan met je doelgroepen, moet er natuurlijk wel beleidsruimte zijn om producten of campagnes flexibel in te richten. Als je niets doet met wat jouw doelgroep zegt tegen je (of over je) op sociale media, dan houd je ze wat mij betreft een wassen neus voor. Als je kiest om sociale media te gaan gebruiken – en dus A zegt – dan moet je wat mij betreft ook B zeggen en tijd en ruimte vrij maken voor de dingen die je terug krijgt. Natuurlijk betekent dit niet dat je met alle winden meewaait, maar je moet in ieder geval in staat zijn om de dialoog te faciliteren.

En wat vind je vervelend aan social media?
Daar komt in het tweede deel een antwoord op! Morgen kun je deel 2 verwachten.

11 thoughts on “… dat als je A zegt, je ook B moet zeggen

  1. Pingback: … dat ik blij wordt van écht zijn | Maaike Ontdekt

  2. Pingback: … dat social media met elke stap mooi in de pas lopen | Maaike Ontdekt

  3. Pingback: … dat social media niet het enige is op de wereld | Maaike Ontdekt

  4. Pingback: … wat je niet kunt zien op social media | Maaike Ontdekt

  5. Pingback: … de apenkooifactor in social media | Maaike Ontdekt

  6. Pingback: … dat social media ideaal zijn als je niet van lezen houdt | Maaike Ontdekt

  7. Pingback: … dat er ‘never a dull moment’ is met social media | Maaike Ontdekt

  8. Pingback: … dat social media gebruiken zonder sociaal te zijn zonde is van je tijd | Maaike Ontdekt

  9. Pingback: … dat er zonder de echte wereld ook geen virtuele wereld bestaat | maaikeontdekt

Wat vind jij?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s